1. หลักการสำคัญของเครื่องวัดความร้อน

ตามกฎการอนุรักษ์พลังงานทางอุณหพลศาสตร์เครื่องวัดความร้อนจะคำนวณค่าความร้อนโดยการวัดความร้อนที่ปล่อยออกมาจากการเผาไหม้เชื้อเพลิงที่สมบูรณ์ เครื่องวัดความร้อนแบบระเบิดออกซิเจนทั่วไปคือการปล่อยให้ตัวอย่างเผาไหม้อย่างเต็มที่ในสภาพแวดล้อมที่มีออกซิเจนบริสุทธิ์แรงดันสูงความร้อนที่ปล่อยออกมาจะถูกดูดซับโดยระบบวัดความร้อนและคำนวณค่าความร้อนผ่านการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิ

2. สูตรสำคัญในการคำนวณค่าความร้อน

สูตรหลักสำหรับการคำนวณค่าความร้อนคือ: Q = (C ×△T) / m ในหมู่พวกเขา Q หมายถึงค่าความร้อนของตัวอย่าง (หน่วย: J / g หรือ MJ / kg) และ C คือความจุความร้อนของเครื่องวัดความร้อน (หน่วย: J / ℃) ซึ่งต้องสอบเทียบล่วงหน้าด้วยวัสดุมาตรฐาน △T คือความแตกต่างของอุณหภูมิ (หน่วย: ℃) ของระบบวัดความร้อนก่อนและหลังการเผาไหม้ m คือมวลตัวอย่าง (หน่วย: g)

3. ขั้นตอนการคำนวณเชิงปฏิบัติ

1. การสอบเทียบความจุความร้อน: ใช้กรดเบนโซอิกที่มีค่าความร้อนที่รู้จักดำเนินการเผาไหม้ตามข้อกำหนดบันทึกการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิและแทนที่สูตรเพื่อคำนวณความจุความร้อนของเครื่องวัดความร้อน C

2. การกำหนดตัวอย่าง: ชั่งน้ำหนักตัวอย่างที่จะทดสอบด้วยมวล m ที่แน่นอนใส่ลงในระเบิดออกซิเจนเพื่อการเผาไหม้และบันทึกการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิได้อย่างแม่นยำ△T

3. คำนวณค่าความร้อน: แทนที่ C Delta T และ m ลงในสูตรเพื่อคำนวณค่าความร้อนของตัวอย่าง หากจำเป็นต้องแปลงเป็นค่าความร้อนสูงจำเป็นต้องพิจารณาการแก้ไขความร้อนแฝงของการกลายเป็นไอของน้ำที่เกิดจากการเผาไหม้

4. ข้อควรระวัง

ก่อนการทดลอง จำเป็นต้องตรวจสอบให้แน่ใจว่าส่วนประกอบทั้งหมดของเครื่องวัดความร้อนเป็นปกติ และการปิดผนึกของระเบิดออกซิเจนนั้นดี การชั่งน้ำหนักตัวอย่างต้องแม่นยำ อุณหภูมิแวดล้อมต้องคงที่ หลีกเลี่ยงการรบกวนจากความร้อนภายนอก และตรวจสอบให้แน่ใจว่า ผลการคำนวณมีความถูกต้องและเชื่อถือได้