เครื่องวัดความร้อนทรงกรวยเป็นอุปกรณ์หลักสำหรับการทดสอบประสิทธิภาพการเผาไหม้ของวัสดุ โดยเน้นที่พารามิเตอร์หลักของวัสดุในสถานการณ์การเผาไหม้จริง และให้การสนับสนุนข้อมูลที่แม่นยำสำหรับการวิจัยและพัฒนาด้านความปลอดภัยและการควบคุมคุณภาพในอุตสาหกรรมต่างๆ เนื้อหาการทดสอบเกี่ยวข้องโดยตรงกับ ระดับความปลอดภัยของวัสดุ เป็นเครื่องมือทดสอบที่ขาดไม่ได้ในการวิจัยและการผลิตทางวิทยาศาสตร์

ตัวบ่งชี้การตรวจจับหลัก 1: อัตราการปล่อยความร้อน (HRR)

อัตราการปล่อยความร้อนเป็นรายการตรวจจับที่สำคัญที่สุดของเครื่องวัดความร้อนรูปกรวย ซึ่งหมายถึงความร้อนที่ปล่อยออกมาต่อหน่วยพื้นที่และหน่วยเวลาของวัสดุ ซึ่งสะท้อนถึงความรุนแรงของการปล่อยความร้อนของวัสดุในกองไฟโดยตรง โดยการจำลองสภาพแวดล้อมแหล่งความร้อนที่แผ่รังสีของไฟจริง อุปกรณ์สามารถจับเส้นโค้งการปล่อยความร้อนระหว่างกระบวนการเผาไหม้ของวัสดุแบบเรียลไทม์ และอัตราการปล่อยความร้อนสูงสุด (pHRR) เป็นตัวบ่งชี้หลักในการวัดอันตรายจากไฟไหม้ ยิ่งค่าสูง ยิ่งเสี่ยงต่อการแพร่กระจายของไฟ ข้อมูลนี้เป็นพื้นฐานที่สำคัญสำหรับการเลือกใช้วัสดุในการก่อสร้าง การขนส่ง และสาขาอื่นๆ

ตัวบ่งชี้การตรวจจับหลัก 2: การปล่อยความร้อนทั้งหมด (THR)

การปล่อยความร้อนทั้งหมดคือความร้อนทั้งหมดที่ปล่อยออกมาจากวัสดุตั้งแต่การจุดไฟจนถึงการดับไฟอย่างสมบูรณ์ซึ่งสะท้อนถึงระดับพลังงานโดยรวมของไฟ แตกต่างจากอัตราการปล่อยความร้อนที่มุ่งเน้นไปที่ความเข้มของการปล่อยความร้อนทันทีการปล่อยความร้อนทั้งหมดสะท้อนให้เห็นถึงความสามารถในการทำอันตรายอย่างต่อเนื่องของไฟ ยิ่งค่ามากเท่าไหร่ช่วงของอันตรายจากความร้อนที่เกิดจากไฟก็จะยิ่งกว้างขึ้นและระยะเวลานานขึ้น ค่าอ้างอิงที่สำคัญสำหรับการประเมินความเสี่ยงจากไฟไหม้ในระยะยาวของวัสดุและการกำหนดกลยุทธ์การป้องกันและควบคุมอัคคีภัย

ตัวบ่งชี้การตรวจจับหลัก 3: ความร้อนจากการเผาไหม้ที่มีประสิทธิภาพ (EHC)

ความร้อนจากการเผาไหม้ที่มีประสิทธิภาพหมายถึงความร้อนที่มีประสิทธิภาพที่ปล่อยออกมาจากการเผาไหม้ของวัสดุต่อหน่วยมวลซึ่งสะท้อนถึงประสิทธิภาพของการแปลงพลังงานในระหว่างการเผาไหม้ของวัสดุ ยิ่งความร้อนจากการเผาไหม้ที่มีประสิทธิภาพสูงเท่าไร พลังงานที่ปล่อยออกมาจากการเผาไหม้ของวัสดุก็จะยิ่งเข้มข้นขึ้นเท่านั้น และยิ่งทำให้ไฟรุนแรงขึ้นได้ง่ายขึ้นเท่านั้น ในทางกลับกันก็หมายความว่าการปล่อยพลังงานจากการเผาไหม้ของวัสดุนั้นช้าและอันตรายจากไฟไหม้ค่อนข้างต่ำ ดัชนีนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการประเมินประสิทธิภาพการใช้พลังงานของการเผาไหม้วัสดุและความยากลำบากในการป้องกันและควบคุมอัคคีภัย

ตัวบ่งชี้การตรวจจับหลัก 4: อัตราการสูญเสียคุณภาพ (MLR)

อัตราการสูญเสียมวลคือการลดมวลต่อหน่วยเวลาของวัสดุในระหว่างกระบวนการเผาไหม้ซึ่งสะท้อนถึงความเร็วในการเผาไหม้และความสมบูรณ์ของการเผาไหม้ของวัสดุ ยิ่งอัตราการสูญเสียมวลเร็วขึ้นเท่าใดวัสดุก็จะยิ่งเผาไหม้เร็วขึ้นและไฟก็จะพัฒนาเร็วขึ้น ในขณะเดียวกันเมื่อรวมกับเส้นโค้งการสูญเสียมวลก็สามารถตัดสินคุณสมบัติการเกิดคาร์บอนของวัสดุได้เช่นกัน วัสดุที่มีคุณสมบัติการเกิดคาร์บอนที่ดีจะสร้างชั้นคาร์บอนบนพื้นผิวและขัดขวางการเผาไหม้ซึ่งเป็นหนึ่งในคุณสมบัติของวัสดุทนไฟคุณภาพสูง

ตัวบ่งชี้การตรวจจับหลัก 5: ลักษณะการสร้างก๊าซไอเสีย

เครื่องวัดความร้อนรูปกรวยยังสามารถตรวจจับอัตราการสร้างก๊าซไอเสีย (SPR) และปริมาณการสร้างก๊าซไอเสียทั้งหมด (TSP) เมื่อวัสดุถูกเผาไหม้และก๊าซไอเสียเป็นหนึ่งในปัจจัยหลักที่ทำให้เสียชีวิตในกองไฟ โดยการกำหนดพารามิเตอร์เหล่านี้สามารถประเมินความเป็นพิษและความเข้มข้นของก๊าซไอเสียเมื่อวัสดุถูกเผาไหม้ให้การสนับสนุนข้อมูลสำหรับการพัฒนาวัสดุทนไฟที่มีควันต่ำและไม่เป็นพิษและเป็นสิ่งสำคัญในการรับรองความปลอดภัยของผู้คนในการหลบหนีจากอัคคีภัย

สถานการณ์การใช้งานหลัก: การหน่วงการติดไฟของวัสดุและการประเมินความปลอดภัยจากอัคคีภัย

ด้วยความสามารถในการตรวจจับที่แม่นยำข้างต้น เครื่องวัดความร้อนทรงกรวยจึงถูกนำมาใช้กันอย่างแพร่หลายในวัสดุฉนวนอาคาร ภายในการขนส่ง เปลือกอิเล็กทรอนิกส์และไฟฟ้า ผ้าสิ่งทอ และสาขาอื่น ๆ การประเมินระดับความปลอดภัยจากอัคคีภัยเป็นพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์สำหรับอุตสาหกรรมในการกำหนดข้อกำหนดด้านความปลอดภัยและสร้าง แนวป้องกันที่แข็งแกร่งสำหรับการป้องกันและควบคุมอัคคีภัย