เครื่องวัดความร้อนเป็นเครื่องมือหลักในการวัดค่าความร้อนของเชื้อเพลิง การคำนวณค่าความร้อนจะขึ้นอยู่กับวิธีความร้อนของระเบิดออกซิเจน ตรรกะหลักคือการวัดความร้อนที่ปล่อยออกมาจากการเผาไหม้ของตัวอย่างและรับค่าความร้อนร่วมกับพารามิเตอร์ของเครื่องมือ

1. หลักการสำคัญ: การอนุรักษ์พลังงานและการนำความร้อน

แกนหลักของเครื่องวัดความร้อนคือสภาพแวดล้อมของระเบิดออกซิเจน - ตัวอย่างถูกวางไว้ในระเบิดออกซิเจนที่เต็มไปด้วยออกซิเจนแรงดันสูงและเผาไหม้อย่างเต็มที่ความร้อนที่ปล่อยออกมาจะถูกดูดซับโดยน้ำในถังด้านนอกและค่าความร้อนของตัวอย่าง คำนวณโดยการวัดการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิของน้ำรวมกับความจุความร้อนของเครื่องมือ สูตรสำคัญคือ:

Q = K × ☑T / m

ในหมู่พวกเขา Q คือค่าความร้อนของตัวอย่าง (J / g) K คือความจุความร้อนของเครื่องวัดความร้อน (J / ℃) △T คือค่าการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิของน้ำในกระบอกสูบด้านใน (℃) และ m คือมวลตัวอย่าง (g)

2. ขั้นตอนสำคัญในการคำนวณค่าความร้อน

1. การสอบเทียบความจุความร้อน: การเผาไหม้ด้วยสารมาตรฐานที่มีค่าความร้อนที่รู้จัก (เช่นกรดเบนโซอิก) การวัดการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิของน้ำและการคำนวณความจุความร้อนของเครื่องมือ K = Q / Delta T ซึ่งเป็นข้อกำหนดเบื้องต้นสำหรับการคำนวณที่แม่นยำ

2. การทดสอบตัวอย่าง: ชั่งน้ำหนักตัวอย่างที่จะทดสอบในปริมาณที่เหมาะสม (เช่นถ่านหินเชื้อเพลิง) ใส่ลงในการเผาไหม้ระเบิดออกซิเจนบันทึกอุณหภูมิเริ่มต้นของกระบอกสูบด้านในและอุณหภูมิสูงสุดหลังจากการเผาไหม้และคำนวณเดลต้า T

3. การคำนวณการแทนที่สูตร: แทนที่ K △T และ m ลงในสูตรเพื่อให้ได้ค่าความร้อนตัวอย่างโดยตรง หากต้องการแปลงเป็นกิโลกรัม / กิโลกรัมคุณต้องหารด้วย 4.1868 (1 กิโลกรัม = 4186.8 จูล)

3. ข้อควรระวัง

- ตัวอย่างจะต้องบดอย่างสม่ำเสมอและชั่งน้ำหนักอย่างแม่นยำเพื่อหลีกเลี่ยงการเผาไหม้ที่ไม่สมบูรณ์

- ระเบิดออกซิเจนจะต้องปิดผนึกอย่างดีเพื่อให้แน่ใจว่ามีออกซิเจนเพียงพอและป้องกันการรั่วไหลของความร้อน

- จำเป็นต้องปรับเทียบความจุความร้อนใหม่ก่อนการทดสอบแต่ละครั้งเพื่อหลีกเลี่ยงความผันผวนของสถานะเครื่องมือที่ส่งผลต่อผลลัพธ์

เมื่อทำตามขั้นตอนเหล่านี้แล้ว คุณจะสามารถคำนวณค่าความร้อนได้อย่างรวดเร็วโดยใช้เครื่องวัดความร้อน ซึ่งให้การสนับสนุนข้อมูลที่เชื่อถือได้สำหรับการทดสอบคุณภาพเชื้อเพลิง